หมอแมว View my profile

-6 วันเวลาที่รอคอย 6-

posted on 09 Apr 2009 14:06 by mor-maew in ShortStory

 ตอนที่ 4 วันเวลาที่รอคอย

 

"ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกส์ ...." เสียงดังมาจากระเบียงชั้นบน วศินที่นอนฟังเพลงอยู่ตรงระเบียงเลื่อนหน้าออกไปดู ... ก่อนจะกลับมากลับมาสนใจเพลงที่กำลังฟังอยู่ต่อ
ห้องที่เสียงร้องดังออกมาเป็นห้องของเพื่อนร่วมรุ่นเขาเอง
วันนี้คือคืนวันเสาร์  หากแต่ว่าบรรยากาศเหมือนคืนวันอาทิตย์อันซึมเซา เนื่องจากหลายๆคนกำลังเตรียมตัวเพื่อการขึ้นแผนกวันแรกแล้ว โดยเฉพาะกลุ่มที่อยู่ศัลยกรรม อายุรกรรม และเด็ก ที่จะต้องไปรับส่งเวรจากพี่ปี6ที่กำลังจะจบการทำงานบนตึกผู้ป่วยเป็นวันสุดท้ายในเย็นวันเสาร์ .....

ตั้งแต่เย็นมาวศินเห็นความเครียดของเพื่อนๆร่วมรุ่นหลายคน ....
เริ่มจากกลุ่มไหนไม่รู้ที่เล่นบอลตรงระเบียงทางเดินจนรองเท้ากระจายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
สักพักก็มีเพื่อนกลุ่มนึงเดินมาเคาะประตูชวนไปกินเหล้า ... วศิน โกวิท สุรศักดิ์ และ ชาย ปฏิเสธอย่างแข็งขันเพราะกำลังอ่านหนังสือ
สักพักใหญ่ๆ ทุกคนในห้องก็ได้ยินเสียงคนตะโกนมาจากสระน้ำก่อนจะได้ยินเสียงโดดน้ำในสระน้ำที่อยู่ถัดไปจากหอพัก (โอเค สระปิดแล้ว แต่คงปีนลงไปกัน)
และถ้าใครที่ว่างสักหน่อย หากลองนั่งรอฟังดีๆจะได้ยินเสียงคนร้องตะโกนปลดปล่อยอารมณ์ออกมาจากห้องๆหนึ่ง แล้วก็จะมีคนตะโกนแบบเดียวกันรับต่อไปเป็นทอดๆ

จะว่าเว่อร์เกินเหตุก็คงไม่ใช่ ถ้าหากจะลองคิดดีๆแล้วความเครียดตรงส่วนนี้อาจจะมากกว่าตอนที่เข้ามาเรียนปีหนึ่งเสียอีก
ตอนปีหนึ่งอาจจะเครียดเรื่องการปรับตัวมาเรียนในระดับมหาวิทยาลัย แต่ว่าเมื่อเข้ามาเรียนได้สักระยะหนึ่งความรู้สึกก็ไม่ได้แตกต่างไปจากเมื่อสมัยที่เป็นนักเรียนมัธยมมากนัก แม้กระทั่งเมื่อเรียนมาถึงชั้นปี 4-5 แล้วก็ตาม ได้ขึ้นตึกผู้ป่วยก็แล้ว แต่ความรับผิดชอบในงานก็ขึ้นกับพี่แพทย์ประจำบ้านและพี่ปี6
พรุ่งนี้จะเป็นวันที่หลายๆคนจะต้องเปลี่ยนจากเด็กที่ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร มาเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบเต็มที่แล้ว ...
ชีวิตการเรียนแพทย์ที่ฝันไว้เมื่อตอนอยู่ม.ปลาย กำลังจะเริ่มจริงๆพรุ่งนี้!

"เฮ้ย กูนอนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องไปแต่เช้า" ชายพูดก่อนจะปีนขึ้นเตียงชั้นบน แล้วก็คลุมโปงอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้เพื่อนคนอื่นปิดไฟห้อง ... ชายต้องขึ้นตึกอายุรกรรมพรุ่งนี้แล้ว
วศิน โกวิท และสุรศักดิ์ มองหน้ากัน ... ทั้งสามไม่ต้องรีบนอนเนื่องจากแผนกที่ต้องขึ้นคือแผนกจิตเวชซึ่งจะเปิดสอนตอนเช้าวันจันทร์ หากแต่ว่าวศินก็เดินไปปิดไฟเพดานห้องเพื่อให้ชายได้นอนอย่างเต็มที่
"เอาไงดี" สุรศักดิ์พูดขึ้น ... นั่งมองเพื่อนทั้งสองคนที่นั่งกันตรงกลางห้องมืดๆ "เล่นไพ่?"
"อย่าเลย เล่นแบบเงียบๆไม่สนุกหรอก" โกวิทส่ายหน้า
"งั้นไปสนามหลวง" วศินเอ่ยขึ้นในที่สุด
...
...
...
...
ความเงียบเข้าครอบคลุมทั่วไปทั้งห้อง มีเพียงเสียงเรือข้ามฟากที่ลอยมาจากทางระเบียง
" ไม่มีทั้งทีวี ซีดี เครื่องเล่น .... แล้วจะไปยังไงวะ" สุรศักดิ์ส่ายหน้าก่อนจะโดนวศินตบหัว
" ตกลงจะไปไม่ไป" วศินกระซิบ " รีบไปหน่อยเรือข้ามฟากยังไม่ทันปิดหรอก "
ทั้งสามออกจากห้องแล้วเดินลงบันได ที่ชั้นสองยังมีบางคนเล่นพูลหรือดูทีวีกันอยู่ประปราย  ... ลงไปที่ชั้นล่าง ร้านขายของใต้หอก็ปิดไฟเงียบเชียบพร้อมป้าย"หยุดหนึ่งวัน"ที่แปะไว้ตรงกระจก
เดินเรื่อยๆตามทางเดินที่มีแสงสลัว ผ่านตึกอำนวยการก่อนที่จะเดินไปถึงที่ท่าน้ำ วศินควักตั๋วออกมาสามใบยื่นให้ที่ท่าก่อนจะเดินไปลงเรือ ... ลงจากเรือแล้วก็เดินเลียบไปทางกำแพงเก่าก่อนจะไปโผล่ใกล้ๆกับสนามหลวง
หลังจากที่เดินไปดูที่นั่นที่นี่จนเบื่อแล้วทั้งสามก็เดินเข้าไปในพื้นที่สนามหญ้าก่อนที่จะหาที่เหมาะนั่งลง
"ตอนเด็กๆเราเคยมาเที่ยวที่นี่กับพ่อแม่ตอนดึกๆ" วศินเอ่ย "ตอนนั้นงานวันที่ 5 ธันวาคม จำได้ว่าไฟสวยมาก คนเต็มไปหมด"
"ดูไฟเหรอ ตอนเด็กๆเราก็เคยมาดู ... แต่มันนานจนจำไม่ได้แล้วว่ามาดูครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ " สุรศักดิ์พูด " แต่ก่อนนายสองคนชอบถ่ายรูปไม่ใช่เหรอ ไม่ได้แวะมาเลยหรือไง"
"จะมาได้ยังไง ก็อยู่เวรพร้อมๆกัน" โกวิทตอบ

นึกดูดีๆ ปีที่ผ่านๆมาทั้งสามคนแทบจะไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเป็นชิ้นเป็นอัน เพราะพอลงจากตึกก็มักจะมืดแล้วหรือไม่ก็มีงานที่ต้องส่งในวันรุ่งขึ้นจนไม่มีเวลาไปไหนไกลๆ ... เทศกาลปีใหม่ คริสต์มาส หรือวันหยุดราชการหลายๆครั้งที่ผ่านมาก็มักจะต้องอยู่เวรยาวๆกัน
และนั่นคือชีวิตปี 4-5 ... ซึ่งพรุ่งนี้ไปเขาจะเป็นปี 6 เต็มตัวแล้ว

"นายเคยเสียใจที่มาเรียนหมอไหม" วศินถามขึ้น "เสียดายไหมที่มาเรียนแบบนี้แล้วช่วงชีวิตมหาลัยหายไป"
"แต่ก่อนผิดหวังว่ะ" โกวิทตอบ " นายก็รู้ว่าตอนสอบสัมภาษณ์เราบอกอะไรอาจารย์ไป ... ถ้าตอนนั้นรู้มาก่อนว่าเรียนแล้วเป็นยังไง เราอาจจะไม่เลือกคณะนี้แล้วก็ได้"
ทั้งสามรู้ดีว่าคำพูดตอนสัมภาษณ์ของโกวิทคืออะไร ... เพราะเมื่อตอนที่อาจารย์ถามโกวิทว่าทำไมเขาถึงอยากเรียนแพทย์ คำตอบที่โกวิทให้อาจารย์คือ
"ผมคิดว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่มั่นคงที่สุด และทำเงินดีที่สุดครับ"

"ตอนนั้นเราคิดผิดว่ะ ... ถ้าจะหาอาชีพทำเงินต้องไปหาอาชีพอื่น ... เห็นเพื่อนๆม.ปลายตั้งหลายคนมันทำงานแล้วอิจฉา เวลาว่างมันมากกว่าเราเรียนอีก" โกวิทบอก "ถ้าตอนสอบเรารู้ว่าเป็นอย่างนี้นะ เราเปลี่ยนไปสอบนิติแล้ว"

"แล้วถ้าให้ย้อนเวลาได้ตอนนี้เลย ... นายจะยังมาสอบหมอไหม" สุรศักดิ์เอ่ยขึ้น ตายังจับจ้องไปที่แสงไฟข้างหน้า

"ถ้าให้ย้อนกลับไปได้เหรอ " โกวิทพูดทวนประโยคที่ถูกถาม " ถ้าย้อนกลับไปได้ จะกี่ครั้งเราก็จะเอนท์หมอ"
" แต่ก่อนเราเคยคิดว่าอาชีพนี้มั่นคงและทำเงินนะ แต่พอมาเรียนแล้ว เห็นพี่ๆที่ไปทำงานแล้ว เราก็รู้ว่ามันไม่ใช่เลย" เขาบอกต่อ " อาชีพนี้โดนฟ้องก็ง่าย รายได้คิดเป็นต่อชั่วโมงยังน้อยกว่าลูกจ้างของแม่เราเสียอีก"

"ถ้ามันแย่อย่างนั้นจะยังมาเรียนทำไมวะ" สุรศักดิ์หัวเราะใส่ โกวิทหันมามองหน้าเพื่อนทั้งสองแวบนึงก่อนที่จะมองไปเบื้องหน้า
" พอเราได้มาเรียนที่นี่ เราเพิ่งรู้ว่าเราอยากเป็นหมอออกไปช่วยเหลือผู้คนว่ะ"

ทั้งสามคนเงียบไม่พูดอะไรต่อ และรับรู้ถึงคำตอบดังกล่าวที่เหมือนกันทั้งสามคน
คำตอบที่ควรจะพูดออกไปในวันสอบสัมภาษณ์ หากไม่ได้พูดออกไปเพราะวันนั้นไม่ได้รู้สึกเช่นนั้น
แต่เป็นคำตอบที่ได้กล่าวออกมาเฉพาะต่อหน้าเพื่อนในวันนี้ ที่คำพูดที่ดูดีไม่ได้เป็นคะแนนใดๆทั้งสิ้น
เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

"กลับเหอะ" วศินลุกขึ้นยืน "เดี๋ยวนายสองคนออกค่ารถเมล์ให้ด้วยนะเว้ย เมื่อกี้เราออกค่าเรือไปแล้ว"
"อ้าว แล้วไม่กลับเรือล่ะ มีตั๋วคูปองไม่ใช่เหรอ" สุรศักดิ์ถามกลับก่อนจะชะงักเมื่อวศินชี้ให้ดูนาฬิกาข้อมือที่ชี้เข็มไปที่เวลาเที่ยงคืนห้านาที
"ไม่มีว่ะ" โกวิทปลิ้นกระเป๋ากางเกงออก
สุรศักดิ์ปลิ้นกระเป๋าเสื้อและกางเกงให้เพื่อนทั้งสองดู"เราก็ไม่มีเหมือนกัน .... ตะกี้นึกว่านายสองคนพกกระเป๋าตังค์มาซะอีก"
....
....
....
เอาเหอะ ถือซะว่าเราสามคนตั้งใจมาดูวิวโรงพยาบาลจากสะพานแล้วกัน
-_-'  แต่เดินตั้งสามกิโลแถมต้องข้ามสะพานตอนเที่ยงคืนเนี่ยนะ -_-'

 

 

 

 

 

 

********

ดูตอนเก่าๆได้ที่ เรื่องสั้นชุด : วศิน

Comment

Comment:

Tweet

หมอคะ  คอเรามันตื้อ ๆ ตันๆ ตอนประโยคที่ว่า
\"พอเราได้มาเรียนที่นี่ เราเพิ่งรู้ว่าเราอยากเป็นหมอออกไปช่วยเหลือผู้คนว่ะ\"
คิดว่าเด็กที่เอ็นหมอ เค้าคิดแบบนี้กันหรือป่าว หรือบางคนคิดนะ แต่จะไปเฉพาะทางมากกว่า เช่น  ฑันต.  หรือจบไปต่อเฉพาะทางพวกผิวหนัง ศัลยกรรม พลาสติก อะไรที่มันทำเงินได้ดีกว่า
เราซึ้งอ่ะ รักหมอนะ...^_^

#39 By devilpoo (103.7.57.18|125.24.174.108) on 2013-01-23 10:37

qkgkbakt thfpfdcc yvduyhxa

#38 By ZaVZcpVUfJSwpbnYNR (94.102.49.213) on 2009-08-14 19:42

waewlvto ujnjpfjh mckdkdgq

#37 By DMpGsGTIdzHfGJmkMte (94.102.49.213) on 2009-08-14 18:15

bnxhodgs buujdnnj ztrfwlkm

#36 By ejErcxqq (89.248.172.50) on 2009-08-10 00:09

mldrmcsy mqmghmyu bomgawgo

#35 By aaiDrXZRRn (95.169.190.71) on 2009-08-01 11:49

tugxzkjd dbhhyndx bivkdkjv

#34 By BKkORUxZqAfBkrJ (95.169.190.71) on 2009-08-01 10:29

prkdjvbu abbsrcdu ykcuuliu

#33 By kAyUARUbn (95.169.190.71) on 2009-07-31 18:47

fzxpkaty fxuyysza fbbvsnbp

#32 By rbApzpKJWzfGH (95.169.190.71) on 2009-07-31 17:57

fbpejrbr wnqfzbqy soggcydt

#31 By mjBnHFyDCBWFz (95.169.190.71) on 2009-07-31 17:07

6K5bUq iwtmgkwf gjdtknic edyhsvzw

#24 By HipkaDyuonSKUcCSYH (89.248.172.50) on 2009-07-21 06:57

จบซ่ะ confused smile

ขันน้ำ ดอกมะลิ

#23 By ToBIDaSoU on 2009-04-11 15:47

" ถ้าย้อนกลับไปได้ จะกี่ครั้งเราก็จะเอนท์หมอ"

ประทับใจค่ะ

ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ
สาดน้ำจ้า

#22 By -:Lilit:- on 2009-04-10 14:39

เปนซีรี่สฺเลยแฮะ ยาวครับ ยังไม่ได้อ่าน แต่ผมแวะมาสาดน้ำให้คุณหมอนะ ชุ่มโชก ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#21 By Shuu Exteen on 2009-04-10 14:13

ชอบค่ะ เป็นคำตอบที่ดีนะคะ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขอสาดน้ำหน่อยค่า

#20 By ็็Hallo on 2009-04-10 10:41

ชอบอนิเมชั่นของหมออะค่ะ... confused smile


สาดน้ำหน่อยน้า..

ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#19 By แอ้ on 2009-04-10 09:56

ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ชอบentryนี้จัง

#18 By c r i ; 8 on 2009-04-09 23:24

ฮ่าๆๆๆ
จบได้ฮามากคับ :)

#17 By sage_nu on 2009-04-09 22:53

โกวิทอารมณ์คมคาย open-mounthed smile Hot!

#16 By [B]luefat[E] on 2009-04-09 22:01

ชอบตาวศินจริงๆเลยค่ะหมอ cry
ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ

#15 By fern_sm on 2009-04-09 21:13

nostalgic... ถึงจะไม่ได้เรียนหมอ แต่เราก็คิดถึงชีวิตมหาลัยเราขึ้นมานะ

#14 By Joy of Joys on 2009-04-09 21:05

อ่านแล้วรู้สึกดี big smile

ขันน้ำ ดอกมะลิ

#13 By นักรบ on 2009-04-09 20:53

มาปูเสื่อรออ่านเรื่อยๆครับ

ติดตามชีวิตในวิชาชีพที่ผมตัดสินใจจะไม่เป็นแล้ว sad smile

ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ

#12 By Joe H. Potter on 2009-04-09 18:11

ไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ยังอยากเอนต์เข้าหมอเหมือนเดิม...
พูดไปน้ำตาก็จะไหล
ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ

#11 By ลูกคนโตเอง on 2009-04-09 17:59

เขียนเก่งจัง ประทับใจทุกตอนเลย confused smile Hot!

#10 By .-.Chill.-. on 2009-04-09 17:36

โอ้ว ดีใจๆ

อ่า ชอบฟ้อนสุด โคตรๆ
คอลัม หมอแมวน่ารักๆ * * ชอบอะ
สนุก ได้ความรู้ด้วย

ตามอ่านต่อไป วู้ๆ *0*

#9 By myjevil on 2009-04-09 16:39

ขันน้ำ ขันน้ำ แน่วแน่ น่าประทับใจค่ะ

#8 By (^_^)/nana on 2009-04-09 16:15

นั่นสิ อาชีพหมอนี่ ท่าทางจะเหนื่อย ได้ไม่คุ้มเสีย เหอะๆ

แต่ว่า ไอ้บรรยากาศแบบนั้นเนี่ย คณะอื่นก็เป็นนะ
หอนอก ช่วงสอบๆเครียดๆ ก็แบบบนี้เลยล่ะค่ะ

รดน้ำดำหัวหมอแมว หุหุ
ดอกมะลิ ขันน้ำ

#7 By + Lady + LiLiMu + on 2009-04-09 15:38

อ้อ Thaiclinicด้วยครับ

#6 By หมอแมว on 2009-04-09 15:29

หมอแมวใน mthai pantip exteen f0nt ฟ้อนสุดฯ และ oknationครับ

#5 By หมอแมว on 2009-04-09 15:29

เขียนเก่งจังค่ะ * *

พี่หมอแมว ที่เขียนใน ฟ้อนสุด ด้วยอะปะ
(ถ้าจำผิดขอโทษค่า T/\T)

อ่าถึงเวลาสากน้ำๆๆ
ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ
อิอิsurprised smile

#4 By myjevil on 2009-04-09 15:22

ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ Hot! Hot! big smile

#3 By B-rz on 2009-04-09 15:10

confused smile confused smile confused smile
คำตอบประทับใจมากครับ

#2 By เม็ดบ๊วย on 2009-04-09 14:36

เดินดึกๆดื่นๆ ไม่กลัวโดนฉุดเหรอค้าบ question ปืนฉีดน้ำ

#1 By Detonator on 2009-04-09 14:17

Recommend