หมอแมว

"เรายังไม่ว่างนะสิน เดี๋ยวค่อยโทรใหม่นะ" เสียงจากปลายทางตอบมาตามโทรศัพท์ก่อนจะตัดสายไป วศินวางโทรศัพท์ลงก่อนจะมองนาฬิกาที่บอกเวลาเที่ยงห้าสิบนาที
เวลาของโรงพยาบาลชุมชนและโรงเรียนแพทย์นั้นต่างกันเสมอ

เธอพัก เขาทำงาน
เธอทำงาน เขาพัก
เธอทำงาน เขาออกหน่วย
เธอออกOPD เขาออกOPD
เธออยู่เวรconsult เขาอยู่เวรห้องฉุกเฉิน
เธออยู่เวรแทบทุกวัน เขาอยู่เวรทุกสามวัน

แต่กระนั้นเธอและเขาต่างก็ยังมั่นคงในสัญญาที่ต่างให้ไว้แก่กันเมื่อครั้งที่วศินต้องออกมาใช้ทุน เป็นสัญญาใจของคนสองคนที่มีที่มาต่างกัน
เพียงแต่วศินเริ่มรู้สึกถึงความไม่มั่นคงที่เกิดขึ้นรอบๆชีวิตของเขาแล้ว นับตั้งแต่
... เมื่อพบว่าที่ซึ่งเขามาชดใช้ทุนนั้น มันช่างตรงข้ามกับ"ชนบท"ที่เขาเคยจินตนาการไว้ยามอ่านชีวิตแพทย์ที่น่าประทับใจหลายๆเล่ม
... เมื่อพบว่าความจริงคนไทยในอดีต ไม่เหมือนปัจจุบันแล้ว ทั้งความคิดอ่าน ท่าที การแสดงออก หรือแม้แต่การพูดความจริง
... เมื่อพบว่าเขาต้องมาทำงานหลายอย่างที่ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญ แถมต้องเสี่ยงเอาเท้าเข้าไปอยู่ในตาราง
... และเมื่อพบว่า เพื่อนผู้มั่นคงในวิชาชีพที่สุดคนหนึ่งที่เขาเคยรู้จักมา สูญเสียจิตวิญญาณที่มี ไปกับสิ่งที่แพทย์ใช้ทุนเฉกเช่นวศินกำลังเผชิญอยู่

สิ่งเดียวที่'เคย'มั่นคงเสมอมาไม่เปลี่ยนแปลงก็คือความสัมพันธ์ระหว่างเขาและลูกตาล

แต่หลังๆนี้เขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นของตัวลูกตาล ...
ถ้าหากจะมีใครคิดว่าลูกตาลจะเปลี่ยนใจไปจากวศินนั้นก็ต้องบอกไว้ก่อนเลยว่าคิดผิด ... ความรู้สึกนั้นยังมั่นคงเช่นเดิมและวศินก็ยังสัมผัสมันได้อยู่
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นคือบุคลิกลักษณะของลูกตาลที่เปลี่ยนไปตามหน้าที่ความรับผิดชอบที่เกิดขึ้น ซึ่งไม่แปลกที่การเป็นChief Resident จะทำให้ผู้หญิงที่ร่าเริงนุ่มนวลเปลี่ยนลักษณะไปในทางเงียบขรึมและเด็ดขาด
ในขณะที่วศินเองกลับเปลี่ยนจากคนที่เด็ดขาดยึดมั่นหลักการ ต้องกลายเป็นคนที่โอนอ่อนผ่อนตาม เพื่อให้สมกับที่เป็นแพทย์ในโรงพยาบาลชุมชน
จะว่าไปความสัมพันธ์ก็คงเดิม เพียงแต่สลับบทบาทกันเท่านั้น

"หมอจ๋า ช่วยดูตารางออกหน่วยให้พี่หน่อยสิจ๊ะ หมอว่างวันไหนมั่ง" พี่ส้มหัวหน้าพยาบาลเอาเอกสารนำเสนอมาให้วศินดู ข้างใต้ยังมีเอกสารอีกหลายฉบับที่แปะป้ายชื่อแพทย์หนุ่มไว้
"โอ้โห อย่างนี้จะออกยังไงหมดครับพี่"วศินอุทาน เพราะตารางออกหน่วยที่ให้เขาเลือกมีทุกสัปดาห์
"หมอช่วยพี่หน่อยน่า ยังไงเอาไปดูก่อนแล้วกันนะ" พี่ส้มบอกก่อนจะทิ้งเอกสารไว้ให้และเดินออกจากห้อง
วศินพลิกดูภายในนั้นก็เจอเอกสารอีกหลายตัว เช่นเรียนเชิญ(บังคับ)ให้ไปเป็นแพทย์สนามมวย ให้ไปตรวจคนงานที่โรงงานรองเท้า ให้ไปอบรมการดูแลเท้าคนไข้เบาหวาน .... 'แล้วจะไปยังไงได้หมด' วศินคิด ... แต่ยังไม่ทันคิดอะไรต่อได้ คนไข้ก็เดินเข้ามาในห้องตรวจ...... ตรงเวลาบ่ายโมง

ตารางนำเสนอแพทย์ที่ต้องออกหน่วยเพิ่มเติมจากเวลาราชการ  นพ. วศิน 

"วศิน ว่างหรือเปล่าคะ"เสียงทักทายสดใสดังจากหูฟังที่วศินสวมอยู่ "ลูกตาลลงเวรแล้วจ๊ะ"
"ตาลเหนื่อยมากไม๊" วศินถามอย่างห่วงใย
"ก็เหนื่อยแหละ งานในวอร์ดก็เยอะ แต่ก็ยังดีที่น้องRotateนี้ดีหน่อย ช่วยงานวอร์ดตาลได้เยอะเลย" ลูกตาลตอบอย่างร่าเริง "วศินล่ะเหนื่อยไหม"
"เหนื่อยสิคะ" วศินตอบด้วยเสียงที่ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ ... อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องการให้คู่สายเครียดไปกับงานของเขา "มีงานเยอะแยะเลย ฝ่ายนั้นฝ่ายนี้ก็จะให้หมอไปช่วยจนตอนนี้อยากแบ่งร่างเป็น2-3ร่างแล้ว"
"ต้นเดือนหน้าสัปดาห์ที่สองลูกตาลหยุดเสาร์อาทิตย์ วศินจะให้ลูกตาลไปหาไหม"
ใจจริงวศินก็อยากจะให้แฟนของเขามาหา แต่ว่ามันคงไม่เหมาะที่จะให้เธอขับรถมาเช้าเย็นกลับ และยิ่งไม่เหมาะใหญ่ที่ลูกสาวอาจารย์อย่างเธอจะมาค้างกับแฟนที่ต่างจังหวัด
"ไม่ต้องหรอก... ลำบากเปล่าๆ"  วศินปฏิเสธอย่างนิ่มนวล "เดี๋ยวผมจะลองหาทางปรับเวรดูแล้วไปหาตาลที่กรุงเทพดีกว่า"

ทั้งคู่คุยกันอีกสิบนาทีก่อนจะวางสาย ต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าคงจะไม่ได้มีวันหยุดร่วมกันเช่นเคย และวศินก็คงต้องออกทำงานช่วงสุดสัปดาห์อยู่ดี ...........
........ แต่วศินติดใจประโยคนึงของแฟนสาวของเขา ... นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าเป็นประโยคใด

วันรุ่งขึ้น
"เดี๋ยวหมอขึ้นประชุมกรรมการด้วยนะคะ จะได้จัดวันที่หมอต้องไปออกหน่วยกับพี่ๆด้วย"พี่ส้มมาตามวศินที่ห้องตรวจ วศินพยักหน้ารับก่อนจะตรวจคนไข้ต่อไปตามปกติอีกครู่นึงแล้วก็ลุกเดินไปที่ห้องประชุม
การประชุมเป็นเช่นเดิมแบบทุกครั้ง วศินนั่งฟังแต่ละฝ่ายบอกถึงความจำเป็นที่ต้องการให้หมอไปช่วยส่วนของตน
ฝ่ายคลินิกเอชไอวี ต้องการให้หมอไปตรวจคนไข้เอชไอวี
ฝ่ายคลินิกเบาหวาน อยากให้หมอไปตรวจคนไข้เบาหวานประจำเดือนที่เทศบาล โดยยกเหตุผลว่าหมอไม่ได้ไปสองเดือนแล้วทำให้พยาบาลต้องตรวจกันเอง
ฝ่ายสาธาฯ ก็ต้องการให้หมอไปออกหน่วยเพิ่มจากเดือนที่แล้วอีกสองครั้ง เพราะเดือนที่แล้วส่วนใหญ่ที่ไปออกหน่วยมีแต่พยาบาลโดยไม่มีหมอ
......................................
วศินนั่งฟังแต่ละฝ่ายถกเถียงกันอย่างเนือยๆ ... อืม แต่ประโยคอะไรนะ ที่ลูกตาลพูดเมื่อคืนนี้จนเขาสะกิดใจ .... จะใช่เรื่องนี้หรือเปล่า วศินคิดเพลินๆจนกระทั่ง...
"ตกลงหมอจะเลือกไปที่ไหนวันไหนกับฝ่ายไหน ให้หมอระบุมาแล้วกัน" เสียงพยาบาลท่านนึงพูดขึ้น พยาบาลและหัวหน้าฝ่ายต่างๆหันมามองวศินเป็นตาเดียว

วศินนั่งคิด จะเอาอย่างไรดีนะ ... ในขณะนั้นเองเขาก็นึกขึ้นได้
"เดือนนี้ผมขอแบบนี้แล้วกันครับ" ว่าแล้ววศินก็เดินไปเขียนลงบนไวท์บอร์ดของห้องประชุม
"หมอ ทำไมหมอลงของพี่แค่อันเดียวเองล่ะ" พี่หัวหน้าฝ่ายส่งเสริมสุขภาพแย้งขึ้น
"ใช่ ของพี่หมอไม่ได้ลงวันนะ" ฝ่ายเบาหวานรีบแย้งเช่นกันเมื่อเห็นว่าวศินไม่ได้ออกตรวจเบาหวานที่เทศบาล
จากนั้นบรรยากาศก็สับสนเล็กน้อย เพราะบนไวท์บอร์ดปรากฎว่าแพทย์หนุ่มลงไว้เพียงว่าไปเป็นแพทย์สนามประจำการแข่งขันชกมวยเพียงวันเดียว จากที่ทุกเดือนต้องลงประมาณ12วัน วศินปล่อยให้ทุกคนถกเถียงกันสักพักก่อนที่จะกล่าวขึ้น

"จากที่ผมสังเกต หลายๆครั้งที่ผมไม่ได้ไปด้วยพวกพี่ๆสามารถรันงานตามระบบที่วางไว้ได้โดยไม่มีอะไรเสียหาย" วศินกล่าว "ตามหลักแล้วแพทย์ใช้ทุนอย่างผมจะไม่ได้อยู่ประจำตลอดไป อีกไม่กี่เดือนผมก็ต้องออกจากที่นี่ไป แต่คนที่อยู่ประจำมีหน้าที่ประจำคือพวกพี่ๆทั้งหมดในที่นี้"
"ดังนั้นผมถือว่านี่เป็นการเปลี่ยนผ่านไปสู่การทำงานแบบใหม่ ซึ่งหมอจะไม่ใช่แกนหลักในการทำงาน แต่จะเป็นผู้ช่วยให้กับพวกพี่ๆ... ซึ่งจะต้องเป็นหลักในหน่วยงานของตน"

วศินเหลือบตาไปมองยังพี่นุภาพ หัวหน้าฝ่ายส่งเสริมสุขภาพ ที่มองมาอย่างรู้กัน

"ผมเห็นด้วยกับหมอนะ ที่จริงเราทุกคนก็รู้กันอยู่ว่ามันยุ่งกันแค่ไหน ที่เวลาหมอย้ายแต่ละครั้งแล้วเราต้องมาปรับกำลังคนในการทำงานใหม่ทุกครั้ง" พี่นุภาพพูด "ช่วงที่หมอไปแล้วเกิดไม่มีหมอใหม่เข้ามา ถ้าเราไม่เตรียมไว้ก่อนก็จะวุ่นวายกันไปใหญ่ ... ผมว่าเราเริ่มกันตั้งแต่เดือนนี้เลยดีกว่าแล้วให้หมอช่วยดูแลไปด้วย"

พี่ๆพยาบาลไม่มีใครบ่นอะไรอีก วศินแอบสังเกตว่าพี่บางคนมีท่าทีพอใจเสียด้วยซ้ำ

นั่งจัดเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะลงกระเป๋า วศินหันมามองอีกครั้งก็เหลือแต่พี่นุภาพนั่งอยู่โดยที่พี่พยาบาลคนอื่นๆไปกันหมดแล้ว
"รู้สึกยังไงมั่งหมอ ... กับอิสรภาพ" พี่หัวหน้าฝ่ายส่งเสริมพูดทั้งรอยยิ้ม " แต่หมอน่าจะคุยกับผมก่อน เกิดเมื่อกี้ผมไม่รับลูกขึ้นมาผมว่าหัวหน้าฝ่ายคนอื่นเค้าไม่ยอมแน่ๆ"

"แหม พี่ ... ผมจะกล้าบอกได้ยังไงล่ะ ก็ตอนที่โกวิทมันอยู่ มันก็เคยไปบอกพี่ส้มว่าช่วงที่หมอมีน้อยก็ไม่อยากออกหน่วยชุมชน " วศินตอบ " คราวนั้นไม่รู้ใครเอาไปบอกต่อ แต่คนในอำเภอเ้อาไปลือว่าหมอใหม่สามคนสั่งระงับการออกตรวจในหมู่บ้าน จดหมายสนเท่ห์ส่งหาผู้ว่ากันเป็นสิบๆฉบับ "

พี่นุภาพไม่ว่าอะไรนอกจากหัวเราะ .... 

*****************

******************

ตอนถัดไป คือ WWW ออกเดทอันเป็นที่ระทึก WWW  (ใครยังไม่ได้อ่าน กดดูต่อได้เลยครับ)